السلام علیک یا فاطمه الزهراء
کدام آوینی؟
این
درست که آوینی منتقدین و مخالفینی از جبهه حزبالله داشته، اما مانور هر
ساله بر این مسالهی نه چندان مهم و پررنگ کردنش، کمکم به یک ژست رسانهای
و تبلیغاتی برای قلب واقعیت و تغییر گفتمان شهید آوینی تبدیل شده تا آن حد
که بعضی ها ممکن است تصور کنند آوینی شبانهروز مشغول جروبحث با جماعت
حزباللهی بوده. در حالی که با نگاهی به آثار قلمی شهید آوینی متوجه
میشویم که هدف اصلی او، نقد جماعت روشنفکر و اپوزیسیون ضدانقلاب و ضدولایت
(مخصوصا در جبهه فرهنگی) بوده و لاغیر.
اصرار هر ساله برای بیرون
کشیدن پروندههای گذشته و مخالفین سابق (آن هم فقط و فقط از جبههی
حزباللهی!) در حالی صورت میگیرد که خود آوینی با جبههی دیگری درگیر
بوده، اما داماد ایشان که ظاهرا نگران مصادره آوینی و تغییر و تحریف تاریخ
است، دومی (دعوای اصلی) را فاکتور گرفته و مدام بر طبل اختلاف اولی (دعوای
فرعی) میکوبد.
امسال هم که علاوه بر همهی بهانهها و دعواهای
گذشته، تغییر روز شهادت در تقویمها بهانه شده، تا این اقدام مضحک را به
«مصلحت سنجیها» و «مصادره افراد» و «قصد عمدی برای تغییر واقعیات» مرتبط
کند! ظاهرا جناب معززینیا خودش هم باورش شده که حقیقتا مسالهای و
توطئهای در پس این ماجرای مسخره و خندهدار تغییر مناسبتها در تقویم وجود
دارد!
برای همین هم این موضوع را علم کرده و نوشته که «آوینی پیشرو
را برداشتهاند و بهجایش یک آوینی متحجر گذاشتهاند. آوینی اهل گفتوگو
را برداشتهاند و بهجایش یک آوینی چماقبهدست گذاشتهاند.» و یا «چه
اهمیتی دارد که او چیز دیگری گفته باشد و نوشته باشد، اما در
ویژهبرنامهها و مجالس بزرگداشتش چیزهای دیگری از او نقل شود؟»
بازی
با کلمات زیباست ولی هر نامهی زیبایی الزاما درست و منطقی نیست. کاش جناب
معززینیا توضیح میداد که آوینی چه چیزی گفته و نوشته که در ویژهنامهها
جور دیگری نقل میشود؟! و یا چطور آوینی متفکر را چماق به دست نشان
میدهند؟! شاید منظورشان از آوینی چماق بدست، نمایش چهرهی آوینی با چفیه
باشد و یا نمایش روایت فتحش!
من نمیدانم منظور ایشان از آوینی
پیشرو و اهل گفتوگو و یا آوینی متحجر و چماق به دست چیست؟ اگر آوینی اهل
اندیشه است که اندیشههایش را میشود در مقالات و کتابهایش خواند. پس دلیلی
برای نگرانی وجود ندارد.
اگر منظور این است که آوینی آنقدر روشنفکر
و اهل تسامح بوده که با همهی آدمها نشست و برخاست داشته و با همه بستنی و
پالوده میخورده، اثرات این تسامح را باید جایی در سطر سطر مقالاتش دید؛
نه آنکه از خودمان خاطره بسازیم و نسبتمان را به رخ دیگران بکشانیم!
آوینی
پیشرو بود، اهل گفتوگو هم بود، ولی درباره فرهنگ، سینما، آزادی،
دموکراسی، روشنفکران و … نظرات خاصی داشت که در نوشتههایش مشهود است.
درباره برخی فیلمهای سینمایی و بعضی کارگردانان بزرگ و مطرح کشور (همچون
مرحوم علی حاتمی) نظرات انتقادی و تند و تیزی داشته و درباره خود سینما هم
نظرات خاصی داشته که گاهی با واکنش مخاطبان و شنوندگان مواجه میشده، پس
دلیلی وجود ندارد که چون داماد عزیزش از «جدایی نادر از سیمین» حمایت
میکند، پس شهید آوینی هم حتما طرفدار اصغر فرهادی باشد! ظاهرا آقای معززی
نیای محترم با این نیش و کنایهها دنبال این است که در راستای تغییراتِ
خود، تغییرات آوینیِ مرحوم را هم حتما ثابت کند!
آوینی متفکر بود،
اهل چماق هم نبود، ولی احتمالا آقای معززی نیا عمدا و یا سهوا پاسخ جالب
شهید آوینی را به مسعود بهنود درباره پرتاب موشک آرپی جی به دفتر مجله
«آدینه» یادش رفته!* البته قطعا منظور آوینی این نبوده که آرپی جی را روی
دوشش بگذارد و موشکی نثار مسعود بهنود و هم قطارانش کند، ولی به هرحال چنین
جمله و عبارت و آرزو و احتمالی از زبانش بر قلمش جاری شده!
پس اگر
از دیگران توقع داریم که آوینی را همان گونه که بود روایت کنند، خوب است
خودمان هم به این قانون پایبند باشیم. اتفاقا از بستگان نسبی و سببی بیشتر
از دیگران توقع هست! محال است آدمها با تغییر تاریخ شهاتشان در تقویمها
تحریف شوند، ولی قطعا با سوءاستفاده از نسبها و نسبتها و معرفی وارونه
به ویژه از سوی بستگان و وابستگان تحریف میشوند!
*****
*
شهید آوینی در مقاله «تحلیل آسان» در پاسخ به مقاله مسعود بهنود در «آدینه»
و این بخش از مقالهی او که «اهل تفکر و قلم حق دارند حواله ای را که
انقلاب به دست آن ها داده – و در سال های جنگ بابت دریافت آن اصراری نکردند
– اینک وصول کنند» نوشته بود:
«و لابد ما هم که سخت درگیر جنگ و
جانبازی بودیم باید نسبت به این آقایان و خانم های محترم شکر گزار باشیم که
بر ما منت نهادند و حواله خود را وصول نکردند(!) و اگر نه، ما به راستی چه
میکردیم؟ و راستش اگر ما هم بخواهیم به شیوه همین نویسنده «فضای خالی
میان سطور» را بخوانیم، باید بگوییم: این آقایان از ترس خودشان بود که در
زمان جنگ، طلب وصول حواله آزادی را نکردند، چرا که امکان داشت وقتی رزم
آوران اسلام خود را با دو دشمن رو به رو ببینند، در همان حال، محضاً لله یک
آرپی جی جانانه هم به سمت مجله « آدینه » شلیک کنند و آن وقت « خر بیار و
باقلا بار کن!»
عید نوروز 1391 مبارک باد
دیروز از هرچه بود گذشتیم .........امروز از هرچه بودیم.
آنجا پشت خاکریز بودیم و اینجا در پناه میز !
دیروز دنبال گمنامی بودیم و امروز مواظبیم ناممان گم نشود!
جبهه بوی ایمان میداد و اینجا ایمانمان بو میدهد!
الهی در سال جدید...
نصیرمان باش تا بصیر گردیم
بصیرمان کن تا از مسیر بر نگردیم
و آزادمان کن تا اسیر دنیا نگردیم
(فرازی از وصیت نامه ی شهید شوشتری)
اسامی لیست کاندیداهای منتخب
|
1 |
احمد توکلی |
|
2 |
محمدرضا باهنر |
|
3 |
الیاس نادران |
|
4 |
محمد اسماعیل کوثری |
|
5 |
حجتالاسلام و المسلمین روح الله حسینیان |
|
6 |
سردار حسن حمیدزاده |
|
7 |
محمدحسین استادآقا |
|
8 |
دکتر علی اصغر زارعی |
|
9 |
دکتر محمد سلیمانی |
|
10 |
حجتالاسلام و المسلمین دکتر سید محمود نبویان |
|
11 |
مهدی کوچک زاده |
|
12 |
حجتالاسلام و المسلمین حمید رسایی |
|
13 |
بیژن نوباوه وطن |
|
14 |
علیرضا صفارزاده |
|
15 |
پرویز سروری |
|
16 |
محمد نبی حبیبی |
|
17 |
حجت الاسلام دکتر مصباحی مقدم |
|
18 |
دکتر علیرضا زاکانی |
|
19 |
دکتر حسین نجابت |
|
20 |
اسدالله بادامچیان |
|
22 |
دکتر زهره الهیان |
|
23 |
حجتالاسلام و المسلمین قاسم روانبخش |
|
24 |
لاله افتخاری |
|
25 |
|
چند جمله از جملات جاودان شهید سید مرتضی آوینی
آه از دهر آن گاه که بر مراد سفلگان می چرخد!
اى دل! تو چه میکنى؟ میمانى یا میروى؟
اى
دل! نپندار که تنها عاشورائیان را بدان بلا آزمودهاند و لا غیر... صحراى
بلا به وسعت همه تاریخ است و کار با یک «یالیتنى کنت معکم» ختم نمیشود!
یاران! شتاب کنید، قافله در راه است. میگویند که گناهکاران را نمیپذیرند؟ آرى! گناهکاران را در این قافله راهى نیست... اما پشیمانان را میپذیرند. اگر نبود باب توبه اى که خداوند با خون حسین میان زمین و آسمان گشوده است، حضرت آدم نیز بهشت زده و رها شده و سرگردان، در این برهوت گمگشتگى وا میماند.
اگر در این دنیاى وارونه، رسم مردانگى این است که سر بریده مردان را در تشت طلا نهند... بگذار این چنین باشد. این دنیا و این سرما!
دیندار آن است که در کشاکش بلا دیندار بماند، و گرنه، در هنگام راحت و فراغت و صلح و سلامت، چه بسیارند اهل دین.
اى همسفر، نیک بنگر که در کجایى! مباد که از سر غفلت، این سفینه اجل را مأمنى جاودان بنگارى و در این توهم، از سفر آسمانى خویش غافل شوى.
هر انسانى را لیله القدرى هست که در آن ناگزیر از انتخاب مىشود و حُر را نیز شب قدرى این چنین پیش آمد... عمر بن سعد را نیز... من و تو را هم پیش خواهد آمد...
اگر باب «یالیتنى کنت معکم» هنوز گشوده است، چرا آن باب دیگر باز نباشد که «لعن اللَّه أمه سمعت بذلک فرضیت به»
قافله عشق در سفر تاریخ است و این تفسیرى است بر آنچه فرمودهاند: کل یوم عاشورا و کل أرض کربلا... این سخنى است که پشت شیطان را مىلرزاند و یاران حق را به فَیَضان دائم رحمت او امیدوار میسازد.
دهر بر مراد سفلگان(حقیران) می چرخد تا تو در کشاکش بلا امتحان شوی و این ابتلائات نیز پیوسته می رسد تا رغبت تو در لقای خدا افزون شود... پس ای دل، شتاب کن تا خود را به کربلا برسانیم!
فرات تشنه است و بیابان از فرات تشنه تر و امام از هردو تشنه تر. فرات تشنه مشک های اهل حرم است و بیابان تشنه خون امام و امام از هردو تشنه تر است، اما نه آن تشنگی که با آب سیراب شود!
سید مرتضی آوینی
سید مرتضی آوینی در سال 1326 ش. در شهرری، واقع در جنوب تهران، به دنیا
آمد. پدرش مهندس معدن بود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهرهای
زنجان، کرمان و تهران سپری کرد و در سال 1344 ش. دیپلم گرفت. همان سال وارد
دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. رشته تحصیلی او معماری بود. هم
درس میخواند و هم کار میکرد. در سال 1354 ش. فوقلیسانس معماری گرفت. پس
از پیروزی انقلاب اسلامی آوینی به فیلمسازی روی آورد. او به گروه
تلویزیونی جهاد سازندگی رفت و شروع به ساخت فیلمهای مستند کرد. نخستین فیلم
او درباره سیلی بود که در سال 1358 ش. در خوزستان آمد. فیلمهای مستند بعدی
او یکی «شش روز در ترکمن صحرا» بود که درباره اقدامات ضد انقلاب در منطقه
گنبد تهیه شد و دیگری «خان گزیدهها» بود که درباره خانهای منطقه فیروزآباد
فارس ساخته شد.
آوینی با شروع جنگ (31 شهریور 1359) و محاصره بندر خرمشهر به این شهر رفت و
با یاری همکارانش فیلم «فتح خون» را ساخت. سپس مجموعه «حقیقت» را برای شهر
آبادان تهیه کرد. مشهورترین کار آوینی ساخت مجموعه تلویزیونی «روایت فتح»
بود که از سال 1364ش. از تلویزیون پخش شد. روایت فتح، از آنجا که چهره
واقعی جبهههای جنگ را نشان میداد مورد توجه قرار گرفت. آوینی، متن این
فیلمها را خودش مینوشت و گویندگی آن را نیز به عهده داشت.
او غیر از ساخت فیلمهای مستند، فعالیت چشمگیری نیز در مطبوعات داشت.
مقالات او ابتدا در ماهنامه اعتصام چاپ شد و بعدها در ماهنامه جهاد. او از
سال 1368 ش در ماهنامه سوره مقاله مینوشت. مدتی نیز سردبیر آن بود. مجموعه
مطالبی که او در سوره چاپ کرد بیش از 2500 صفحه است. از کارهای دیگر او
راهاندازی ماهنامه «ادبیات داستانی» و تأسیس «دفتر مطالعات دینی هنر» در
حوزه هنری بود.
آوینی در سال 1371 ش. بار دیگر ساخت مجموعه تلویزیونی روایت فتح را آغاز
کرد و راهی مناطق مختلف جنگی شد. او شنیده بود، دالانهایی در منطقه فکه
پیدا شده که پیکر دهها رزمنده ایرانی در آنجا مدفون است. در 20 فروردین
1372 او و همکارانش به آن منطقه رفتند. پای سید مرتضی آوینی روی یک مین
خنثی نشده رفت. در اثر انفجار، یک پای او قطع شد و بر اثر شدت خونریزی در
راه بیمارستان به شهادت رسید. مهندس سعید یزدانپرست نیز در این حادثه شهید
شد.
فیلمهای ساخته شده آوینی که از تلویزیون پخش شد 25 مجموعه بود. نوشتههای
او نیز تاکنون در دوازده جلد کتاب منتشر شده است.
مرور کوتاه درباره ی رئیسان هشت دوره مجلس شورای اسلامی
مجلس اول : اکبر هاشمی رفسنجانی
مجلس دوم:
اکبر هاشمی رفسنجانی
مجلس سوم:
هاشمی رفسنجانی و مهدی کروبی
مجلس چهارم:علی اکبر
ناطق نوری
مجلس پنجم:علی اکبر ناطق نوری
مجلس ششم:مهدی
کروبی
مجلس هفتم: غلامعلی حداد عادل
مجلس هشتم:
علی لاریجانی
اکبر هاشمی رفسنجانی
اکبر هاشمی بهرمانی (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۱۳ در بهرمان) مشهور به اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران است. او چهارمین رئیس جمهور ایران (در بین سالهای ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶) بوده . وی همچنین در جایگاههای مختلفی مانند ریاست مجلس شورای اسلامی (بین سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۸) حضور داشته و در ضمن در چهار دورهٔ متوالی نایب رییس اول مجلس خبرگان رهبری بودهاست. همچنین سابقه ریاست مجلس خبرگان رهبری پس از درگذشت علی مشکینی تا ۱۷ اسفند ۱۳۸۹ را دارد.زندگی شخصی
علیاکبر در سال ۱۳۱۳ در روستای بهرمان و در خانواده نسبتاً پولدار زاده شد. او فرزند میرزاعلی هاشمی بهرمانی و ماهبیبی صفریان است. میرزاعلی مردی با اندکی تحصیلات حوزوی و از باغداران و تاجران پسته بهرمان از توابع بخش نوق رفسنجان بودهاست. او در کنار ۸ فرزند دیگر (۴ برادر و ۴ خواهر) بزرگ شد. در سال ۱۳۳۷ با عفت مرعشی که دختری از خانواده روحانی و از نوادگان سید محمد کاظم طباطبایی یزدی است ازدواج نمود. ثمره این ازدواج ۵ فرزند به ترتیب به نامهای فاطمه، محسن، فائزه، مهدی و یاسر است. دو دختر او با دو پسر حسن لاهوتی اشکوری امام جمعه سابق رشت و از دوستان او در زندان، (که یکی پزشک و دیگری دندانپزشک است) ازدواج کردند. از این بین تنها فائزه هاشمی وارد سیاست شد و یک بار نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی شد. فاطمه هاشمی نیز تا سال ۱۳۸۸ در بنیاد امور بیماریهای خاص فعالیت داشت و محسن هاشمی رئیس سابق مترو تهران بودهاست.
هاشمی در سن ۵ سالگی تحصیل را از مکتبخانهای در نوق آغاز نمود. در سن ۱۴ سالگی به قم رفت و به تحصیل علوم دینی پرداخت. اساتید وی در حوزه علمیه قم آیتالله بروجردی، امام خمینی (ره)، سید محمد محقق داماد، محمدرضا گلپایگانی، سید محمدکاظم شریعتمداری، آیتالله حائری یزدی، شهابالدین نجفی مرعشی، محمدحسین طباطبائی و آقای منتظری بودهاند.زندگی سیاسی
دوران مبارزه پیش از انقلاب
ر دوران قبل از انقلاب، و از سال ۱۳۳۷ تا سال ۱۳۵۷ هاشمی رفسنجانی ۷ بار و مجموعا ۴ سال و ۵ ماه به جرم فعالیت مخفیانه علیه رژیم شاه به زندان افتاد. عمده فعالیت مبارزاتی وی پیش از انقلاب را سخنرانیهای مختلف و کارهای انتشاراتی تشکیل میدادند. آشنایی و دوستی او با امام خمینی (ره) از اواخر دهه سی شمسی آغاز شد. ولی فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۴۰ آغاز کرد.علیاکبر ناطقنوری
علیاکبر جمشیدی معروف به ناطق نوری (زاده ۱۳۲۲ در نور - ) عضو جامعه روحانیت مبارز . وی در دورههای اول، سوم، چهارم و پنجم نماینده و دورههای چهارم و پنجم رییس مجلس شورای اسلامی بوده است.
زادگاه وی روستای اوزکلا (در نزدیکی روستای یوش زادگاه نیما یوشیج)از توابع شهرستان نور در استان مازندران میباشد. نمایندگی روح الله خمینی در وزارت جهاد سازندگی و وزارت کشور در دولت موقت محمد رضا مهدوی کنی و دولت اول میرحسین موسوی (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴) از دیگر سمتهای او بودهاست.
تحصیلات
او دارای تحصیلات حوزوی تا مقطع خارج فقه و اصول و لیسانس الهیات گرایش فلسفه و حکمت اسلامی است.
غلامعلی حداد عادل
غلامعلی حداد عادل (زادهٔ ۱۳۲۴ در تهران) رییس سابق مجلس شورای اسلامی ایران و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی است. وی اولین رئیس غیر روحانی مجلس شورای اسلامی بود.
وی دومین رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران بود که در اواخر دوران ریاستش بر این فرهنگستان به ریاست مجلس شورای اسلامی نیز انتخاب شد. در ۲ آبان ۱۳۸۷ با حکم احمدینژاد، حدادعادل مجدداً برای ریاست این فرهنگستان برگزیده شد. او همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی است.
وی دارای مدرک لیسانس فیزیک از دانشگاه تهران، فوق لیسانس فیزیک از دانشگاه شیراز، فوق لیسانس فلسفه از دانشگاه بهشتی (ملی سابق) و دکترای فلسفه است.
او چهره ماندگار سال ۱۳۸۷ در رشته فلسفه است.
پیشینه
- عضو هیاتامنای بنیاد دایرةالمعارف اسلامی و مدیرعامل بنیاد دانشنامه جهان اسلام از ۷۴ تاکنون
- معاون پژوهشی وزارت آموزش و پرورش
- عضو شورای سرپرستی سازمان صدا و سیما
- نمایندهٔ مردم تهران در مجلس شورای اسلامی دورهٔ ششم، هفتم و هشتم
- عضو هیئتعلمی گروه فلسفهٔ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران،
- دریافتکنندهٔ نشان درجه دو تعلیم و تربیت ۲/۴/۱۳۷۴.
- دانشیار فلسفهٔ دانشگاه تهران
- رئیس مجلس شورای اسلامی در دورهٔ هفتم.
- رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در دورهٔ هشتم.
- مشاور عالی مقام معظم رهبری.
علی لاریجانی
علی اردشیر لاریجانی (۱۳۳۶ در نجف) سیاستمدار ایرانی است. وی پیش از این رییس سازمان صدا و سیما و وزیر ارشاد و دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده است و هماکنون، نماینده و رئیس هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه قم است.
زندگی
علی لاریجانی فرزند حاج میرزا هاشم آملی است. پدر او متولد لاریجان بود.
برادران او هر کدام راهی جداگانه در پیش گرفتند. محمد جواد، با خواندن ریاضی رئیس کمیسیون سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی شد. او همچنین رئیس پژوهشگاه دانشهای بنیادی است. یکی دیگر از برادران او، صادق، استاد حوزه علمیه قم و عضو شورای نگهبان و مجلس خبرگان شد و هم اکنون رییس قوه قضاییه است. باقر هم پزشکی خواند، و رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران شد. فاضل نیز کارمند وزارت امور خارجه و از دیپلماتهای جمهوری اسلامی است. خواهر علی لاریجانی همسر مصطفی محقق داماد است. پسرخاله وی احمد توکلی فعال سیاسی ایرانی است.
علی لاریجانی بادختر استاد مرتضی مطهری ازدواج کرد. وی چهار فرزند دارد؛ دو دختر با نامهای فاطمه و سارا و دو پسر با نامهای مرتضی و محمدرضا.
تحصیلات دانشگاهی
وی دانشآموختهٔ دانشگاه صنعتی شریف در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشتهٔ کاربرد کامپیوتر در ریاضی و دانشآموخته در مقطع دکتری در رشتهٔ فلسفه غرب است.
او در سال ۱۳۵۸ رتبهٔ اول رشته ریاضیات و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف را کسب کرد. وی همچنین دو کتاب علمی با عناوین متافیزیک و علوم دقیقه در فلسفهٔ کانت و روش ریاضی در فلسفهٔ کانت و کتابی دیگر با عنوان دولت مدرن؛ پیمانی با مردم و همچنین پانزده مقالهٔ پژوهشی در موضوعات مختلف علمی نگاشتهاست.
دوره هشتم مجلس شورای اسلامی
انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی، در تاریخ ۲۴ اسفند سال ۱۳۸۶ خورشیدی در سراسر ایران برگزار شد. در مرحله اول انتخابات، از ۲۰۵ کرسی مورد تایید مجلس شورای نگهبان (آرای ۳ حوزه انتخابیه باطل شد) ۲۹ نامزد انتخاباتی اصلاح طلب (معادل ۱۴ درصد)، ۱۵۳ نامزد انتخاباتی اصولگرا (کاندیداهای جبهه متحد اصولگرایان و ائتلاف فراگیر اصولگرایان) (معادل ۷۴٫۵ درصد)و ۲۳ نامزد انتخاباتی مستقل (معادل ۱۱٫۵ درصد)، به مجلس هشتم راه یافتند.
دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی
انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی ، ۹ اسفند ۱۳۸۲ خورشیدی، برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۳، اولین جلسه مجلس هفتم برگزار شد.
رییس مجلس هفتم، دکتر غلامعلی حداد عادل و نائب رئیسان آن، مهندس محمدرضا باهنر و محمدحسن ابوترابی فرد بودند.
اعضای هیات رییسه مجلس نیز (در سال اول) عبارت بودند از:
سید احمد موسوی، حمیدرضا حاجی بابائی، علیرضا زاکانی، حسین سبحانی نیا، موسی قربانی و جهانبخش محبی نیا، به عنوان منشی
احمد ناطق نوری، حسن نوعی اقدام و محسن کوهکن، به عنوان کارپرداز
همچنین، در دوره مجلس هفتم، احمد توکلی رییس مرکز پژوهشهای مجلس و رحیمی، رئیس دیوان محاسبات کشور بوده است.
مجلس هفتم، مصادف با سالهای پایانی دولت محمد خاتمی بود.
رای به حقوقدانان شورای نگهبان
مجلس هفتم، اندکی پس از آغاز به کار، به حقوقدانان معرفی شده توسط رییس قوه قضائیه، برای عضویت در شورای نگهبان (محمد رضا علیزاده، غلامحسین الهام و حجت الاسلام عباس کعبی) رای مثبت داد. این در حالی بود که نمایندگان مجلس ششم از رای مثبت به معرفی شدگان خوداری کرده بودند.
دوره ششم مجلس شورای اسلامی
ششمین دوره مجلس شورای اسلامی، در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ خورشیدی، برگزار گردید. از مجموع ۳۸٬۷۲۶٬۴۳۱ نفر واجد شرایط رای دادن ، ۲۶٬۰۸۲٬۱۵۷ نفر، در انتخابات شرکت کردند.
در تهران بزرگ، فهرست نامزدهای پیشنهادی حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی، ۹۰٪ کـُـرسـیهـای نـمـایـنـدگـی این حوزه انتخابیه را کسب کرد.
افتتاح مجلس ششم
جلسه افتتاحیه مجلس در ۷ خرداد ۱۳۷۹ آغاز شد و محمدعلی شیخ شوشتری نماینده (شوشتر) به عنوان رییس مجلس قرار گرفت.
پیام آیت الله علی خامنهای رهبر معظم انقلاب توسط نماینده وی قرائت شد و پس از او محمد خاتمی و عبدالواحد موسوی لاری وزیر کشور سخنرانی کردند.هیات رئیسه موقت
در دومین جلسه مجلس (۱۰ خرداد ۱۳۷۹) مهدی کروبی به عنوان رییس مجلس در نظر گرفته شد (با ۱۸۶رای مثبت و ۶۳ رای ممتنع) و مجید انصاری (با ۱۴۶ رای مثبت) و ابوالقاسم سرحدیزاده (با ۸۵ رای مثبت) نیز بعنوان نایب اول و دوم رئیس و سهیلا جلودارزاده، ناصرخالقی ، محمد قمی، علی شکوری راد، اسماعیل جبارزاده و جلال جلالیزاده بعنوان منشی و تابش، سید حسین هاشمی و سازگار نژاد نیز به عنوان کارپردازان موقت انتخاب شدند.
هیات رئیسه دائم
- رییس مجلس : مهدی کروبی (۱۹۳ رای)
- نایب رئیس اول : بهزاد نبوی(۱۵۵ رای)
- نایب رئیس دوم : محمدرضا خاتمی(۱۳۵ رای)
- منشی : ناصر خالقی: (۱۵۳ رای)
- منشی : سهیلا جلودارزاده: (۱۴۵ رای)
- منشی : علی شکوریراد:(۱۳۲)
- منشی : محمد قمی:(۱۲۷ رای)
- منشی : اسماعیل جبارزاده(۱۱۵ رای)
- منشی : محمد نعیمیپور(۱۱۲ رای)
- کارپرداز : محمدرضا تابش : (۶۱ رای)
- کارپرداز : جلیل سازگارنژاد : (۱۴۳ رای)
- کارپرداز : سید حسین هاشمی : (۱۱۲)
- رئیس مرکز پژوهشها : محمدرضا خاتمی
- رئیس فراکسیون اکثریت : علیاکبر محتشمیپور
- رئیس فراکسیون اقلیت : غلامعلی حدادعادل
دوره پنجم مجلس شورای اسلامی
پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی، در ۱۸ اسفند ۱۳۷۴ برگزار گردید . در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، علاوه بر جامعه روحانیت مبارز تهران و گروههای پیرو خط امام (ره)، حزب سیاسی تازه تاسیس جمعی از کارگزاران سازندگی ایران به رقابت پرداختند.
مجمع روحانیون مبارز در اعتراض به رد صلاحیت گسترده شورای نگهبان از ارائه لیست خودداری کرد.
در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ نخستین جلسه مجلس پنجم برگزار شد. رییس مجلس پنجم حجه السلام و المسلمین علی اکبر ناطق نوری و نائب رئیسان وی، حسن روحانی و محمدعلی موحدی کرمانی بودند .
محمد باقر نوبخت حقیقی سخنگوی مجلس پنجم بود.
دوره چهارم مجلس شورای اسلامی
انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی پس از انقلاب ۵۷، ۲۱ فروردین ۱۳۷۱ برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۷۱ اولین جلسه مجلس برگزار گردید. رییس مجلس حجه الاسلام علی اکبر ناطق نوری و نائب رئیسان حسن روحانی، سید اکبر پرورش، محمدعلی موحدیکرمانی، حسین هاشمیان بودند.
دوره سوم مجلس شورای اسلامی
انتخابات سومین دوره مجلس شورای ملی پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در روز ۱۹ فروردین ۱۳۶۷ برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۶۷ اولین جلسه مجلس برگزار شد. رییس مجلس حجت الاسلام اکبر هاشمی رفسنجانی بود که پس از انتخاب وی بعنوان رییس جمهور، مهدی کروبی رییس مجلس شد و حسین هاشمیان و اسدالله بیات نائب رییسان بودند.
در این دوره و پس از بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی، نام مجلس شورای ملی رسماً به مجلس شورای اسلامی تغییر یافت.
دوره دوم مجلس شورای اسلامی
انتخابات دومین دوره مجلس شورا، پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷، در روز جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۶۳ برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۶۳ اولین جلسه مجلس دوم برگزار گردید.
رییس مجلس دوم، حجت الاسلام والمسلمین اکبر هاشمی رفسنجانی و نائب رئیسان محمد یزدی، مهدی کروبی و محمدمهدی ربانی املشی بودند.
دوره اول مجلس شورای اسلامی
اولین دوره مجلس شورای ملی، پس از انقلاب ۵۷، در ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ خورشیدی، برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۵۹ خورشیدی، اولین جلسه مجلس اول برگزار گردید.
رییس سنی مجلس اول در ابتدا با یدالله سحابی بود[۱] و نایب رئیس اول مهندس مهدی بازرگان بود. پس از تصویب اعتبارنامهها و رد اعتبارنامه ۱۲ نفر چون رحمان دادمان، خسرو قشقایی، حسن بهروزیه، احمد مدنی و ابوالقاسم حسینجانی انتخاب هیئت رئیسه دایم صورت گرفت و اکبر هاشمی رفسنجانی عهده دار ریاست مجلس شد و نائب رئیسان سید اکبر پرورش، سید محمد موسوی خوئینیها، حبیب الله عسگراولادی، محمد یزدی، سید محمد خامنهای بودند.
نام مجلس اول با محتوای آن همخوانی داشت. مجلس اول در مواردی مانند نحوه برگزاری انتخابات، حضور نیروهای برآمده از انقلاب اول و مواجهه با حوادث کلیدی انقلاب، اول بود..... مجلس اول مجلسی بود که اثری از نظارت استصوابی و غربالکردن کاندیداها وجود نداشت. مجلس اول آزادترین مجلسی است که بعد از انقلاب شکل گرفت. در یک مقطعی عزتالله سحابی رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس و آقای بیتاوشانا نماینده اقلیتهای مذهبی، رئیس کمیسیون بهداشت بود. آقای بیتاوشانا میگفت من حزباللهی و خط امامی هستم. اواخر دوره چندروزی او را به اتهام همکاری با حزب توده دستگیر کردند و به زندان اوین بردند. خودش میگفت وقتی که با چشمان بسته به بخشی از زندان واردش کردند از او پرسیدند اینجا کجاست؟ بیتاوشانا گفت، آخر خط امام.
نمایندگان دوره اول مجلس شورای اسلامی
با توجه به ترکیب اعضا، میتوان مجلس اول را متنوعترین و سیاسیترین مجلس در طول حیات جمهوری اسلامی تا به امروز خواند. البته این امر باعث بروز تنشها و حتی درگیریهای فیزیکی در مجلس بود.
از نظر سنّی، بیشترین گروه سنی را افراد ۳۰ تا ۳۵ سال (۷۲ نفر) و کمترین گروه سنّی را افراد بالای ۷۰ سال (۳ نفر) به خود اختصاص میدادند. از نظر سطح سواد، ۵۶ نفر زیر دیپلم، ۳۷ نفر دیپلم، ۲۴ نفر کاردان، ۶۶ نفر کارشناس، ۳۲ نفر کارشناس ارشد، ۲۶ نفر دکترا، ۸ نفر متخصّص و باقی دارای تحصیلات حوزوی بودند.
نتایج
ائتلاف بزرگ: جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، انجمن اسلامی معلمان، نهضت زنان مسلمان، سازمان فجر اسلام، اتحادیه انجمنهای اسلامی شهر ری و بنیاد الهادی - ۳۱٪
گروه همنام: نهضت آزادی ۷٪
دفتر هماهنگی همکاریهای مردم با رییس جمهور: حامی ابوالحسن بنی صدر - ۱۲٪
حزب توده
شورای مرکزی کاندیداهای انقلابی و ترقیخواه: سازمان مجاهدین خلق - بدون نماینده
مستقلها: ۴۳٪
در اولین اقدام مجلس که در تعامل با رییس جمهور وقت برای تعیین نخست وزیر صورت گرفت، حاکی از همراهی منفردها با فراکسیون ائتلاف بزرگ بود و به طور تقریبی ۳/۲ کل نمایندگان با فراکسیون نیروهای مذهبی همراهی میکردند.
تبلیغات 
